Inloggen
Weblog Vereniging van Registrars
De uploadfilterverplichting en de gevolgen voor hostingproviders & registrars
16 september 2019 om 15:27:00

De Europese Raad heeft in april dit jaar de Auteursrechtrichtlijn aangenomen. Uiterlijk op 7 juni 2021 moet de richtlijn in de Nederlandse wet zijn omgezet. De richtlijn was omstreden, onder andere omdat het bedrijven verplicht om een uploadfilter toe te passen. Hierdoor komt het open en vrije internet onder druk te staan en beperkt het mogelijk de toegang tot informatie. Maar welke gevolgen heeft dit voor hostingproviders en registrars? Moeten ook zij een uploadfilter toepassen waardoor hun neutrale positie wordt ondermijnd?

 

Oude situatie: beperkte aansprakelijkheid voor tussenpersonen

Aanvankelijk hadden hostingproviders en registrars als tussenpersoon een neutrale positie en werden zij wettelijk beschermd tegen aansprakelijkheid voor het hebben van onrechtmatige inhoud op hun diensten/sites. In principe zijn zij namelijk niet aansprakelijk voor onrechtmatige content (indien de inhoud hiervan door derden geplaatst is), tenzij zij wisten of behoorden te weten dat de content onrechtmatig was en de onrechtmatige content niet werd verwijderd.

 

Uit rechtspraak volgt dat een hostingprovider de content alleen hoeft te verwijderen wanneer dit onmiskenbaar onrechtmatig is. Geplaatste content is onmiskenbaar onrechtmatig indien er zonder twijfel inbreuk wordt gemaakt op de rechten van derden. Denk hierbij aan illegaal aanbod van films en muziek of wanneer een klager bewijs kan overleggen waaruit blijkt dat er inbreuk wordt gemaakt op een recht van derden. Indien de hostingprovider een melding hiervan krijgt maar er vervolgens niks mee doet, kan hij zich niet meer beroepen op de wettelijke bescherming en is hij mogelijk aansprakelijk.

 

De Auteursrechtrichtlijn

Het voornaamste doel van de Auteursrechtrichtlijn is het moderniseren en harmoniseren van het huidige Europese auteursrechtelijk kader, zodat de regels aansluiten op de huidige praktijk en in de verschillende lidstaten meer gelijk zijn. Met de richtlijn moet onder andere de inkomstenkloof worden verkleind: het verschil tussen de vergoeding voor houders van auteursrechten en de winsten gemaakt door online diensten (zoals YouTube) bij het toegankelijk maken van hun werken. De zogenoemde uploadfilterverplichting is een van de manieren om dat te bereiken.

 

De uploadfilterverplichting (of het uploadfilter) bestaat eigenlijk uit het volgende: online dienstverleners waar gebruikers content kunnen delen, moeten van die rechthebbende (soms de gebruiker) toestemming krijgen voor de publicatie van de content. Zo moet worden voorkomen dat op grote schaal inbreuk wordt gemaakt op auteursrechten. Indien de platformaanbieder geen toestemming heeft verkregen en er door de online dienstverlener onvoldoende is gedaan om de inbreuk te voorkomen (inspanningsverplichting), dan is de platformaanbieder mogelijk aansprakelijk voor de inbreuken. Aangezien het praktisch niet mogelijk is om van iedereen de juiste toestemming te verkrijgen, is het automatisch filteren van de geüploade content een voor de hand liggend alternatief.

 

Voor wie geldt de uploadfilterverplichting?
Het wetsartikel richt zich op online content sharing providers. Dit zijn online dienstverleners waarvan:

  • Het belangrijkste doel of een van de belangrijkste doelen is om een grote hoeveelheid door gebruikers geüploade auteursrechtelijk beschermde werken of ander beschermd materiaal op te slaan;
  • Deze beschermde werken toegankelijk te maken voor het publiek;
  • Deze werken en dit materiaal worden geordend en gepromoot met een winstoogmerk.

 

Daarbij moet het gaan om ‘de grote jongens’, zoals YouTube en Facebook. Voor de kleine platforms is een uitzonderingspositie gecreëerd. Dit zijn online dienstverleners die minder dan 50 werknemers in dienst hebben en minder dan € 10 miljoen jaaromzet hebben. Om vrijgesteld te zijn van de verplichtingen uit de richtlijn, moeten deze kleine bedrijven hun diensten niet langer dan drie jaar in de EU aanbieden en mogen ze niet meer dan vijf miljoen bezoekers ontvangen per jaar. In het Nederlandse wetsvoorstel geldt de uitzondering voor platformaanbieders die hun diensten minder dan 3 jaar aanbieden in de EU en een jaaromzet hebben van minder dan 10 miljoen.

 

Internetproviders, non-profit organisaties, wetenschappelijke platforms, internetmarktplaatsen en clouddiensten waar gebruikers of bedrijven voor eigen gebruik informatie uploaden, zijn hierbij uitgezonderd. Zij vallen immers niet onder de definitie ‘content sharing providers’.

 

Conclusie
De uploadfilterverplichting geldt niet voor hostingproviders en voor registrars. Het moet namelijk gaan om content sharing providers. Aangezien de dienstverlening van hostingproviders en registrars er niet op gericht is om geld te verdienen met het toegankelijk maken van beschermde content, geldt de verplichting niet voor hun (dat betreft dan eventueel de websitehouders; de klanten van hostingproviders). Voor hostingproviders blijft dan ook het oude regime gelden. Zij kunnen aansprakelijk zijn indien zij wisten of behoorden te weten dat er onrechtmatige content werd geplaatst, en niet handelden.

Reacties
Plaats uw reactie

Er zijn op dit moment geen lopende weblog reacties.
Terug naar de blog van Vereniging van Registrars